Kız var ya, aç kurt gibi… Ne kadar verse de doymuyor. Önce utangaç bakıyor, “yeter artık” diye söyleniyor, ama dudaklarından çıkan her nefes daha fazlasını istediğini belli ediyor. Ben yoruluyorum, o hâlâ kıvranıyor, “hadi, bırakma” diye sövüyor. Hırçın, arsız, kahkahalarla inliyor; ne kadar doldursan da gözlerinden açlık fışkırıyor. Doymak bilmeyen bu Türk kızıyla geçen gece tam bir işkence gibiydi, ama…