Hatun önce sessiz, biraz utangaç gibi durdu ama iş kızışınca evin duvarları inledi. Ne “yapmayın” demesi duyuldu, ne de nazı; o anda sadece bağırtıyorlardı kadını. Çığlık arası kahkahalar atıyor, kimi zaman sövüyor kimi zaman yalvarıyordu. Asi ruhuyla hem direniyor hem de tadına varıyordu. Bir yandan inat, bir yandan azgınlık, “yeter” diye haykırırken bile daha fazlasını istiyordu aslında. O gece hem…